Opowiadanie z dialogiem - trudne zadanie
Czytam w艂a艣nie Wasze - bardzo ciekawe i na wysokim poziomie* - opowiadania pt. Nowy lepszy cz艂owiek i dostrzegam jedn膮, bardzo niepokoj膮c膮 rzecz. To, 偶e Wasza interpunkcja jest raczej przypadkowa i nie potraficie zapami臋ta膰, 偶e przecinkiem oddziela si臋 zdania sk艂adowe w zdaniu z艂o偶onym (wsp贸艂rz臋dnie i podrz臋dnie), imies艂owowe r贸wnowa偶niki zdania, zdania wtr膮cone, jest mi znane nie od dzi艣. Nie zdawa艂am sobie natomiast sprawy, 偶e nie potraficie poprawnie zapisa膰 DIALOGU!
Panowie, t臋 trudn膮 sztuk臋 opanowuj膮 dzieci w czwartej klasie szko艂y podstawowej. Jak Wy zapisujecie dialog? Na czerwono zaznaczono b艂臋dy.
- Witam pana. - Powiedzia艂 Kowalski.
Jak powinno by膰?
- Witam pana - powiedzia艂 Kowalski.
Kropk臋 stawiamy na ko艅cu zdania, czyli po komentarzu narratora, nie za艣 po wypowiedzi bohatera.
Jak jednak zapisa膰 poprawnie wypowied藕 bohatera, je艣li na jej ko艅cu pojawia si臋 wykrzyknik, znak zapytania, my艣lnik? Ot贸偶, tak:
No tak, ale jak ich teraz zidentyfikowa膰? - westchn膮艂 Tobiasz. - S膮dzisz, 偶e si臋 przyznaj膮?**
Zasada jest taka sama - wypowied藕 narratora rozpoczynamy ma艂膮 liter膮, ko艅czymy kropk膮. Kolejna wypowied藕 bohatera rozpoczyna si臋 wielk膮 liter膮.
Mi艂ego popo艂udnia!
* Dodam jednak, 偶e nie przeczyta艂am jeszcze wszystkich.
** Cytat z ksi膮偶ki Jacka Dukaja Inne pie艣ni, Krak贸w 2003.

0 komentarze: